Jan Delmanowski
@JDelmanowski
Zawodowo - Radca prawny
Z pasji - komentator meczów - BLK, 1LM, MMP.
Prowadzący podcastu Timeout
Zdecydowanie bardziej Euroliga, niż NBA.
Z pasji - komentator meczów - BLK, 1LM, MMP.
Prowadzący podcastu Timeout
Zdecydowanie bardziej Euroliga, niż NBA.
2.3K Following 1.3K Followers 12K Posts
Latest posts 5
Kto poprowadzi Was przez sobotnie starcia #1lkosz? 🎧View quoted post on X
📺 Sprawdźcie obsadę komentatorską i oglądajcie wszystkie mecze na Emocje. TV!
@Janczarczyk_Pio @MiloszRom @dsiemieniecki @MartinMuras @kosmazatorski @M_Hawryszczuk @JDelmanowski
@kfc #drogadoelity #1lkosz
WIELKI, wyrachowany dziś @LechPoznan 🔥
ZAJRZAŁEM NA NIZINY - MVP W STABILNEJ FORMIEView quoted post on X
#plkpl #1lkosz #2lkosz
31, 24, 41, 18, 31, 34 punkty – tak zaczął sezon Damian Szymczak, obwodowy drugoligowej Tarnovii Tarnowo Podgórne. Jeśli interesujecie się polskim basketem poniżej PLK, to raczej go znacie. Jeśli niezbyt, to jego nazwisko nic wam nie powie. Pomyślałem, że z okazji ciekawego początku sezonu trochę osobę Damiana przybliżę – na ligowym poziomie w Polsce gra około 1,2 tys. koszykarzy, a ja uwielbiam przeglądać ich mecze, grzebać w dokonaniach, szukać historii.
Akurat u Damiana Szymczaka ta historia jest. Pamiętacie Kormorana Sieraków? Niewielkie miasto nad Wartą, w połowie drogi między Poznaniem i Gorzowem Wielkopolskim, kilkanaście lat temu doczekało się mocnej drużyny młodzieżowej – w 2011 roku Kormoran zdobył mistrzostwo Polski do lat 16, a Damian został MVP turnieju finałowego. Potem towarzystwo – Kamil i Marek Zywertowie, Jakub Fiszer, Filip Pruefer i właśnie Szymczak – rozjechało się po kraju.
I dla Damiana zaczęło się dość typowe życie koszykarza, które z pewnymi zmianami trwa od kilkunastu lat – rok w trzeciej lidze, trzy lata w drugiej, potem pięć w pierwszej, trzy w drugiej, jeszcze sezon w pierwszej i trzy ostatnie lata znów w drugiej. Były wzloty, były upadki. Były Poznań, Siedlce, Tychy, Międzychód, jest Tarnowo Podgórne. Były sezony lepsze, były sezony słabsze. Ale 31-letni obecnie Szymczak zdecydowanie ma się czym pochwalić.
W latach 2017-20 rozegrał trzy bardzo solidne sezony w pierwszoligowym GKS Tychy – w najlepszych, jak sam mówi, rozgrywkach 2017/18 zdobywał średnio po 13,0 punktu, był czwartym strzelcem zespołu za Michałem Jankowskim, Dawidem Słupińskim i Filipem Małgorzaciakiem. GKS odpadł w półfinale ze Spójnią Stargard, która potem awansowała do PLK, a w rywalizacji o trzecie miejsce uległ Polonii Leszno po zaciętej walce w dwumeczu.
Potem Szymczak miał też sezon na 16,7 punktu oraz 6,1 asysty w pierwszoligowym Sokole Międzychód, który jednak w 2024 roku spadł do drugiej ligi. I właśnie w tej drugiej lidze Szymczak zgarnął dwie nagrody MVP grupy A – w sezonie 2021/22 oraz ostatnio, 2025/26, kiedy zdobywał średnio 22,7 punktu dla Tarnovii. Zespół Damiana wygrał grupę A w sezonie zasadniczym, potem przeszedł dwie rundy play-off. Trzeciej już nie sforsował, ale w rywalizacji z KKS Tarnowskie Góry zabrakło i kontuzjowanego Szymczaka, i kontuzjowanego Szymona Milczyńskiego.
W tym sezonie Tarnovia gra na słabszym poziomie (bilans 2-4), ale Szymczak mocno się wyróżnia. 31,0 punktu, 6,8 zbiórki oraz 6,7 asysty, 37 proc. skuteczności za trzy. - Skąd ta forma? – pytam Damiana.
- Ciężkie pytanie, bo forma jest stabilna – śmieje się zawodnik. – Bardziej chodzi o to, że zmieniło się otoczenie wokół mnie, zmieniła się moja rola. W zespole mamy reorganizację, więcej młodych graczy, w związku z czym to ja mam większą odpowiedzialność i piłkę w rękach przez grubo ponad 30 minut. Zwiększyła się liczba akcji, którą muszę kończyć, stąd osiągi poszły w górę – tłumaczy Szymczak.
Damian mierzy 186 cm wzrostu i generalnie gra z piłką. Jest rzut, jest wejście, jest podanie. Ale wiecie, to już jest taka gra „na doświadczeniu”. – No tak, wiadomo, że to już jest takie granie na spokoju, że forma fizyczna nie jest taka, jak kiedyś. Tak jest właściwie od momentu, kiedy skończyłem grać w profesjonalną, zawodową koszykówkę, czyli jak odszedłem z Tychów w 2020 roku. Najpierw na pięć lat do Międzychodu, obok domu, a teraz do Tarnowa Podgórnego, w którym mieszkam od kilku lat. Tu mam rodzinę, w listopadzie urodziło mi się dziecko. Mam już inny mindset, taką życiową swobodę. Nie skupiam się tylko na koszykówce, mam luz w myśleniu.
- Żeby było jasne: ja koszykówkę kocham, trenuję ją od szóstego roku życia. Będzie mi dalej towarzyszyła, choć w mniejszym wymiarze czasowym. Zamiast siedmiu treningów tygodniowo – trzy. Zamiast jeżdżenia po całej Polsce – życie rodzinne, praca. Jestem zadowolony z tego, co jest dookoła. A doświadczenie na boisku? Wiesz, to są już tysiące godzin na parkiecie, ja wiem, co trzeba robić. Tym bardziej w drugiej lidze, gdzie jest sporo drużyn młodzieżowych, dużo szybkości i pochopnych decyzji. Czasem się trzeba tylko odpowiednio ustawić, żeby wymusić faul – śmieje się Damian.
No właśnie, jaka jest ta druga liga? Czy to bardziej wieczorne i weekendowe gierki weteranów? Młodzieżowa gonitwa i substytut wyrównanych rozgrywek juniorskich? A może jednak poważne granie ze skautingiem i przygotowaniem do meczu?
- Każdy z tych trzech punktów jest prawdą, a punkt widzenia zależy od punktu siedzenia – mówi Damian. - Ci, którzy chcą awansować do pierwszej ligi, to mają większe budżety, trenują po pięć razy w tygodniu, mają skauting rywala, przygotowanie do meczu, starają się trzymać kierunek zawodowy. Ale są też kluby, drużyny, gdzie jest granie półzawodowe, a czasem wręcz półamatorskie – tam trzeba zwolnić, zaciągnąć hamulec, zagrać na spokoju. No i są też drużyny młodzieżowe – fajnie, że mają się, gdzie ogrywać. Czasem niełatwo z nimi rywalizować, bo napędzają grę, jest dużo gry jeden na jednego, mniej ustawionego basketu – opowiada Szymczak.
Na koniec rozmowy pytam jeszcze o młodzieżową drużynę Kormorana Sieraków. Wspomniani bracia Zywertowie, a także Pruefer doszli do PLK, liznęli ekstraklasy, spędzili po kilka sezonów trenując i zaliczając minuty na najwyższym poziomie. Czy Szymczak miał na to szansę?
- Był taki jeden moment, to było w 2016 roku po moim ostatnim sezonie w Poznaniu. Odezwał się do mnie trener Jarosław Krysiewicz z Kutna, które właśnie awansowało do PLK. Rozmawialiśmy o trzyletnim kontrakcie, ale nie doszło do porozumienia. Cóż, tak wyszło, a później nie było już propozycji z ekstraklasy. Ale fakt jest taki, że gdybym po grze w Tychach chciał zostać w pierwszej lidze, to nie byłoby problemu. Po tym covidowym sezonie 2019/20 chciałem jednak wrócić w rodzinne strony i tak już zostałem, z trochę innym nastawieniem do życia – opowiada Damian.
Puenta, konkluzja, klamra tej krótkiej historii? Do głowy przychodzi mi jedna – mam wielki szacunek dla wszystkich koszykarzy. Trzymajcie się, niech wpada.
🕯️
Z ogromnym smutkiem przyjęliśmy informację o śmierci Nikodema Greka, zawodnika naszych grup młodzieżowych.View quoted post on X
Najbliższym Nikodema składamy wyrazy współczucia.