Pinned post
Pojawiające się ze strony (@RozwojPlus, @nowePSL i innych środowisk) propozycje rekonstrukcji Trybunału Konstytucyjnego (wolę to określenie od modnego „resetu”, niżej jeszcze wyjaśnię dlaczego) tworzą podstawę do rozmów w parlamencie, a w wypadku blokady ze strony środowiska premiera Tuska – również do referendum zrealizowanego dzięki kooperacji prezydenta @NawrockiKn, opozycji i @nowePSL Wygaszenie kadencji wszystkich sędziów wymaga zmiany Konstytucji, a w trybie referendum można część poprawek konstytucyjnych zatwierdzać, ale nie dokonuje się ich bezpośrednio. Owszem, ale można o ich kierunek zapytać społeczeństwo w referendum „sondażowym” i w ten sposób zbudować ramy consensusu. W końcu prawo do referendum we wszystkich „sprawach o szczególnym znaczeniu dla państwa” stanowi jedno z naszych praw obywatelskich.
A teraz o „resecie”. Szkoda czasu na dyskusje pojęciowe (szczególnie gdy chodzi o mowę potoczną), ale czas już zakończyć tę falę „resetów”, którą oglądamy od przeszło dekady. Rzeczywista rekonstrukcja Trybunału Konstytucyjnego (jeśli chcemy odbudować jego autorytet, a to jest przecież w sprawie najważniejsze) wymaga jasnego potwierdzania ważności wykładni Konstytucji formułowanej przez TK, przynajmniej do 2015 roku. To absolutny punkt wyjścia. Oczywisty, choć, niestety, dla partii trudny, bo o ile PiS (prawdopodobnie ze względów taktycznych) unikał odwoływania się do wiążącego charakteru tego orzecznictwa, o tyle premier Tusk wprost je kwestionował, czego najbardziej dobitnym przykładem była słynna manifestacja na Placu Zamkowym za supremacją prawa Unii Europejskiej nad Konstytucją Rzeczypospolitej, wbrew orzeczeniom Trybunału dotyczącym zasad akcesji Polski do Unii Europejskiej.
Konstytucja zaś to przede wszystkim zbiór zasad i wartości, którymi kieruje się Rzeczpospolita, którym powinien służyć każdy rząd, a nie – jak w polityce i retoryce premiera Tuska – jedynie regulamin zabiegów o władzę, walki z władzą, dążenia do kontroli instytucji, podważania innych instytucji itp. Polityka jest formą działania Rzeczypospolitej, a nie jej celem i sensem.
Użyłem słowa „służyć”, właśnie; czas przywrócić znaczenie słowom służba, szacunek, solidarność.
A teraz o „resecie”. Szkoda czasu na dyskusje pojęciowe (szczególnie gdy chodzi o mowę potoczną), ale czas już zakończyć tę falę „resetów”, którą oglądamy od przeszło dekady. Rzeczywista rekonstrukcja Trybunału Konstytucyjnego (jeśli chcemy odbudować jego autorytet, a to jest przecież w sprawie najważniejsze) wymaga jasnego potwierdzania ważności wykładni Konstytucji formułowanej przez TK, przynajmniej do 2015 roku. To absolutny punkt wyjścia. Oczywisty, choć, niestety, dla partii trudny, bo o ile PiS (prawdopodobnie ze względów taktycznych) unikał odwoływania się do wiążącego charakteru tego orzecznictwa, o tyle premier Tusk wprost je kwestionował, czego najbardziej dobitnym przykładem była słynna manifestacja na Placu Zamkowym za supremacją prawa Unii Europejskiej nad Konstytucją Rzeczypospolitej, wbrew orzeczeniom Trybunału dotyczącym zasad akcesji Polski do Unii Europejskiej.
Konstytucja zaś to przede wszystkim zbiór zasad i wartości, którymi kieruje się Rzeczpospolita, którym powinien służyć każdy rząd, a nie – jak w polityce i retoryce premiera Tuska – jedynie regulamin zabiegów o władzę, walki z władzą, dążenia do kontroli instytucji, podważania innych instytucji itp. Polityka jest formą działania Rzeczypospolitej, a nie jej celem i sensem.
Użyłem słowa „służyć”, właśnie; czas przywrócić znaczenie słowom służba, szacunek, solidarność.