Tomasz Skajster ﻥ

Michael Okun Verified account @MichaelOkun · 1d

Do psychiatrists have a spider-sense? Can your doctor really sense when something is not right? A fascinating new review published in Brainby Amad and colleagues explores something many experienced clinicians recognize but rarely discuss: the intuition that something is not quite right with a patient, even before we can identify a specific symptom. The authors call this phenomenon VIBE (Violation of Interpersonal Bayesian Expectation), proposing that our brains continuously predict how people should communicate and interact, detecting subtle mismatches in eye contact, facial expressions, voice, emotional responses, and conversational timing. When these expectations are violated, clinicians may experience a gut feeling that something is wrong. The concept builds on the historical praecox feeling, described in schizophrenia, but potentially extends to autism, mood disorders, and other neurological and psychiatric conditions. What resonates with me after decades of examining patients with Parkinson's disease and other neurological disorders is that clinical medicine is about much more than checking boxes, reviewing scans, or ordering laboratory tests. Sometimes the way a person walks into the room, speaks, moves, or interacts tells us something important before we can articulate precisely what it is. The caution is that intuition is not a diagnosis, and this proposed framework still requires scientific validation. Our impressions can also be wrong or biased. The art of medicine is learning to recognize these subtle signals, testing them against objective evidence, and never losing sight of the person sitting across from us. Perhaps the best physicians are not those with a supernatural spider-sense, but those who have learned how to listen, observe, question, and remain curious.
doi.org/10.1093/brain/…

View quoted post on X

Dr. Krzysztof Pujdak Verified account @KPujdak · 1d

To wszystko jest prawdą. Nie ma w tym żadnej przesady. Dlaczego tak jest? Bo w postsowieckiej ochronie zdrowia zasoby rozdziela się według wpływów i administracyjnych decyzji, zamiast według rzeczywistych potrzeb.

Dobrym przykładem jest rezydentura. Ten system wymaga rozebrania i zbudowania od nowa. Przy zielonym stoliku tak zwane autorytety, luminarze i liderzy opinii zabiegają o kolejnych rezydentów, nawet gdy nie mają dla nich ani wystarczającej pracy, ani sensownego programu szkolenia. Dla szpitala to przecież darmowa siła robocza. Darmowa dla szpitala, bo rachunek płaci podatnik.

Efektem są absurdalne dysproporcje: w jednych placówkach brakuje rąk do pracy, a w innych lekarzy bywa więcej niż pacjentów. Tyle że specjalizacji nie zdobywa się przez stanie w kolejce do procedury i patrzenie przez ramię koledze. Potrzebni są pacjenci, zabiegi, odpowiedzialność i ktoś, kto rzeczywiście uczy.

W racjonalnie działającym systemie rynkowym utrzymywanie takich przerostów zatrudnienia nie miałoby ekonomicznego uzasadnienia. Liczba lekarzy wynikałaby z pracy do wykonania, a liczba szkolących się z rzeczywistych możliwości szkolenia.

Nie potrzebujemy kolejnych arbitralnych norm zatrudnienia, nakazów i kontroli, które mają naprawiać skutki wcześniejszych administracyjnych absurdów. Potrzebujemy dopuścić do głosu ekonomiczną racjonalność.

View quoted post on X

Wydawnictwo LTW Verified account @WydawnictwoLTW · 2d

1/7
Ojcowie Niepodległości różnili się niemal wszystkim i potrafili być wobec siebie bezwzględni, pamiętliwi, niekiedy wręcz małostkowi. Sześć temperamentów, ambicji i politycznych życiorysów, które nie zawsze dobrze znoszą pomnikową oprawę.

Profesor Paweł Wieczorkiewicz miał szczególny talent do zdejmowania z takich historycznych bohaterów patyny. Nie interesowały go życiorysy wygładzone na potrzeby rocznicowych uroczystości. Pisał barwnie, z erudycją, ironią i charakterystyczną dla siebie przekorą. Nie unikał niewygodnych ocen, nie oszczędzał nawet tych, których historyczną wielkość uznawał.

W jego portretach wybitne zasługi nie wykluczały poważnych wad, a wielkość nie oznaczała nieskazitelności. Przeciwnie - często dopiero te sprzeczności pozwalały zrozumieć, z jak niezwykłych osobowości i jak gwałtownych sporów rodziła się niepodległa Polska.

Z okazji 11 listopada przedstawiamy sześć sylwetek ojców niepodległości, w większości nakreślonych piórem profesora Pawła Wieczorkiewicza.
Nie takich, jakich znamy z uroczystych akademii. Znacznie ciekawszych.

Zapraszamy na wątek ⬇️

View quoted post on X

Jesus Ramirez-Bermudez @JRBneuropsiq · 3d

Source:
Psychiatric Outcomes Among Patients With Psychosis With or Without Traumatic Brain Injury | The Journal of Neuropsychiatry and Clinical Neurosciences psychiatryonline.org/doi/10.1176/ap…

View quoted post on X